Gedichtfoto's

Wim Hoogveld fotografie
 

                                   Wachten

 

Wat gaat er nu door hun gedachten

tijdens het urenlange wachten?

Snel naar de schuur voor koude nachten,

of  komt een dokter voor hun klachten?

Gaat het naar links door rechtse krachten,

of gaan ze lammen na lange drachten?.

Misschien komt rond de klok van achten

de slager om ze vlot te slachten?

Wie dankt ze nog uit alle machten

voor melk die ze geduldig brachten

en alle kaas, vooral die zachte?

Niets van dat al: ze staan te smachten

verlost te worden van hun vachten !

Wim Hoogveld fotografie

Blikvanger

 

Hij heeft een baan,

wie ziet hem staan ?

Een kleine man,

die weinig kan.

Recyclen kan hij als de beste,

nadat New York haar dorsten leste.

Zijn kar puilt uit

van alle buit.

Beloning wacht

met zoveel vracht.

Passanten schieten bellend langs,

hij is voor hen slechts tweederangs

Zij zien hem niet

die kleine Piet

Toch heeft hij schik:

hij ving hun blik !

Wim Hoogveld fotografie

Samen

 

Kwamen ze soms samen

is het over en amen ?

Kwam zij later zitten,

bleef die slome maar pitten?

Kwam hij ná die “staart”,

maakt zij nog geen vaart ?

Of speelt zij een spel,

 gelooft hij het zo wel ?

Zat bank net soms vol

en was er veel lol ?

Nu alleen nog met twee,

valt verdorie niet mee.

De grachten hebben veel passanten,

de zonkant trekt de meeste klanten.

En ieder doet zijn eigen ding,

in stilte of met veel gezing

Misschien is zij zijn eigen zus

en komt het niet tot warm gekus.

 

Afgedankt

 

Afgedankt door hoge boom

voorbij is nu de groene droom.

Hoog in de kruin

maakt herfst je bruin.

Met duizenden de reis omlaag

geen antwoord op jouw stille vraag:

Waarom dit nutteloos vertoon,

wie maakt beneden alles schoon ?

Een web geeft jou nog eenmaal kans

te pronken als de zomerglans.

Een web van draad alleen voor jou

met parels van de ochtenddauw.